FAQ

Najpierw sprawdź, czy na etykiecie rzeczywiście znajduje się kategoria extra virgin, a następnie zwróć uwagę na pochodzenie, producenta, odmianę oliwek, datę zbioru lub minimalnej trwałości, sposób produkcji i opakowanie.

Dobra oliwa nie musi mieć najniższej możliwej kwasowości ani najbardziej intensywnego smaku. Ważna jest całość: zdrowy surowiec, prawidłowa produkcja, świeżość, brak wad sensorycznych i odpowiednie przechowywanie.

Przy zakupie przez internet warto również sprawdzić opis profilu smakowego — czy oliwa jest łagodna, średnio intensywna czy wyrazista — i dobrać ją do własnego sposobu gotowania.

Jeśli chcesz porównać oliwy bardziej świadomie, przygotowaliśmy również praktyczny poradnik, w którym pokazujemy, jak wybrać dobrą oliwę extra virgin i na co zwrócić uwagę na etykiecie.

Kwasowość oliwy jest parametrem laboratoryjnym, a nie informacją o kwaśnym smaku. Określa zawartość wolnych kwasów tłuszczowych.

Dla oliwy extra virgin maksymalny dopuszczalny poziom wynosi 0,8%. Wartości takie jak 0,2% czy 0,3% są więc bardzo niskie i mogą wskazywać na dobrą kondycję owoców oraz sprawne przetworzenie oliwek po zbiorze.

Nie należy jednak oceniać jakości wyłącznie na podstawie jednego numeru. Kwasowość nie określa bezpośrednio smaku, aromatu ani zawartości polifenoli. Oliwa extra virgin musi spełniać również inne wymagania chemiczne i sensoryczne.

Więcej o tym, jak interpretować wartości 0,2%, 0,3% i 0,8% oraz dlaczego sama niska liczba nie wystarcza do oceny oliwy, wyjaśniamy w poradniku o kwasowości oliwy extra virgin

Extra virgin to najwyższa kategoria oliwy z oliwek. Jest uzyskiwana z owoców oliwki wyłącznie metodami mechanicznymi, musi spełniać określone wymagania chemiczne i nie może wykazywać wad sensorycznych. Jej wolna kwasowość nie może przekraczać 0,8%.

Oliwa virgin również powstaje mechanicznie, ale dopuszcza się w niej wyższą kwasowość i określony poziom wad sensorycznych.

Oliwy rafinowane przechodzą proces rafinacji, natomiast oliwa z wytłoczyn oliwnych powstaje z pozostałości po mechanicznym pozyskaniu oliwy i stanowi odrębną kategorię produktu.

W Aleora koncentrujemy się przede wszystkim na oliwach extra virgin.

Tak. Oliwa extra virgin nadaje się do codziennego smażenia, a także do pieczenia, duszenia i gotowania.

Najważniejsze jest, aby nie doprowadzać tłuszczu do dymienia i nie przegrzewać go. Do codziennego podsmażania warzyw, jajek, ryb czy mięsa oliwa extra virgin może być bardzo praktycznym wyborem.

Nie musisz więc kupować jednej oliwy „na zimno”, a drugiej wyłącznie do patelni — dobra oliwa extra virgin może mieć uniwersalne zastosowanie.

Jeśli chcesz dokładniej poznać zasady smażenia, temperaturę i najczęstsze mity, przeczytaj nasz poradnik o smażeniu na oliwie. A jeśli szukasz od razu odpowiedniego produktu, zobacz oliwy extra virgin wybrane do smażenia.

Nie ma jednej oliwy idealnej do każdego dania. Najlepiej dopasować intensywność oliwy do potrawy i własnego smaku.

Do delikatnych sałatek, ryb i lekkich warzyw zwykle dobrze pasują oliwy łagodne lub średnio intensywne. Do pomidorów, fety, pieczywa, czosnku czy grillowanych warzyw można wybrać oliwę bardziej zdecydowaną, z wyraźniejszą goryczką i pieprznym finiszem.

Do codziennego smażenia dobrym wyborem będzie uniwersalna oliwa extra virgin, której profil smakowy nie dominuje przygotowywanego dania.

Jeśli chcesz dobrać oliwę dokładniej do konkretnego dania, zobacz nasz przewodnik o dobieraniu oliwy do potraw. Możesz też przejść bezpośrednio do oliw wybranych do sałatek, smażenia albo chleba i pieczywa.

Oba określenia dotyczą pozyskiwania oliwy w kontrolowanej, niskiej temperaturze, ale technicznie nie oznaczają dokładnie tego samego.

Określenie „pierwsze tłoczenie na zimno” jest związane z tradycyjnym systemem prasowania, natomiast „ekstrakcja na zimno” odnosi się do nowoczesnych metod wykorzystujących m.in. wirowanie. W obu przypadkach przepisy UE odnoszą te określenia do temperatury poniżej 27°C.

Dlatego w przypadku współczesnych tłoczni określenie „ekstrakcja na zimno” bywa bardziej precyzyjne niż popularne hasło „pierwsze tłoczenie”.

Obie mogą być wysokiej jakości oliwami extra virgin.

Oliwa niefiltrowana może zawierać naturalne drobinki owoców i niewielką ilość wody pozostałej po produkcji, przez co bywa mętna i ma bardzo świeży, intensywny charakter. Zwykle powinna być jednak zużyta stosunkowo szybko.

Oliwa filtrowana jest klarowniejsza i zazwyczaj bardziej stabilna podczas przechowywania.

Nie ma więc prostej zasady, że niefiltrowana jest „lepsza”. Wybór zależy przede wszystkim od smaku i tego, jak szybko zużywasz oliwę.

Nie. Mętność, niewielki osad albo kryształki mogą być naturalnym zjawiskiem, szczególnie w oliwie niefiltrowanej albo przechowywanej w niskiej temperaturze.

Samo zmętnienie nie jest dowodem złej jakości, podobnie jak klarowność nie jest gwarancją jakości. Po ogrzaniu schłodzonej oliwy do temperatury pokojowej kryształki i zmętnienie zwykle zanikają.

Warto jednak pamiętać, że duża ilość wody i osadu w oliwie niefiltrowanej może skracać jej trwałość, dlatego taką oliwę najlepiej spożywać świeżą.

Najważniejsze są trzy rzeczy: ciemno, niezbyt ciepło i szczelnie.

Oliwę przechowuj z dala od światła słonecznego, kuchenki, piekarnika i innych źródeł ciepła. Po każdym użyciu dokładnie zamykaj opakowanie, ponieważ kontakt z tlenem przyspiesza utlenianie.

Nie ma potrzeby przechowywania oliwy w lodówce. Jeśli jednak zostanie mocno schłodzona, może zmętnieć lub częściowo skrystalizować — nie oznacza to zepsucia produktu.

Jeśli chcesz dokładniej sprawdzić, jaka temperatura jest najlepsza, czy oliwę można trzymać w lodówce i jak wpływa na nią światło oraz tlen, przeczytaj nasz pełny poradnik o przechowywaniu oliwy extra virgin

Oba opakowania mogą bardzo dobrze chronić oliwę.

Metalowa puszka całkowicie odcina dostęp światła i dobrze sprawdza się przy większych pojemnościach. Ciemna szklana butelka również dobrze ogranicza działanie światła, a przy mniejszych pojemnościach jest wygodniejsza w codziennym użyciu.

Najważniejsze jest dobranie wielkości opakowania do tempa zużycia. Duża puszka ma sens wtedy, gdy oliwa jest regularnie używana.

Jeśli zastanawiasz się, które opakowanie będzie lepsze przy Twoim sposobie używania oliwy, zobacz nasze dokładne porównanie oliwy w puszce i w butelce.

Polifenole to naturalne związki roślinne występujące w oliwie. Są związane m.in. z charakterystyczną goryczką i pieprznym odczuciem pojawiającym się przy degustacji niektórych oliw.

Ich ilość zależy m.in. od odmiany oliwek, momentu zbioru, warunków uprawy, procesu produkcji oraz sposobu przechowywania.

Nie można jednak wiarygodnie określić zawartości polifenoli wyłącznie na podstawie smaku albo bardzo niskiej kwasowości. Do podania konkretnego poziomu potrzebne jest odpowiednie badanie laboratoryjne.

Wcześniej zbierane oliwki zawierają zwykle mniej oliwy niż owoce bardziej dojrzałe. Do uzyskania tej samej ilości produktu potrzeba więc większej ilości owoców.

Oliwy z wcześniejszych zbiorów mogą mieć również bardziej zielony, intensywny profil smakowy, z wyraźniejszą goryczką i pieprznością.

Wczesny zbiór sam w sobie nie jest jednak gwarancją najwyższej jakości. Na jakość i cenę wpływają również odmiana oliwek, stan owoców, region, sposób zbioru i produkcji, przechowywanie oraz opakowanie.

Termin zbioru zależy od kraju, regionu, odmiany oliwek, pogody i stylu oliwy, jaki chce uzyskać producent. W rejonie Morza Śródziemnego zbiory przypadają głównie na jesień i zimę.

Po zebraniu oliwek bardzo ważne jest ich możliwie szybkie przetworzenie. Następnie oliwa jest odpowiednio przechowywana, a później rozlewana do butelek lub puszek.

Oliwa, w przeciwieństwie do wina, nie zyskuje na wieloletnim starzeniu — warto wybierać ją z myślą o świeżości i prawidłowym przechowywaniu.

Czysta oliwa z oliwek powstaje wyłącznie z owoców oliwki, dlatego jest produktem roślinnym i naturalnie nie zawiera glutenu.

Jeżeli potrzebujesz produktu z konkretną formalną certyfikacją — np. BIO, kosher lub halal — sprawdź oznaczenia przy danym produkcie. Nie każda certyfikacja wynika automatycznie z samego składu.

Tapenada to intensywna pasta z oliwek, gotowa do użycia bez dodatkowego przygotowania.

Możesz podać ją na świeżym pieczywie, grzankach lub krakersach, dodać do makaronu, pieczonych warzyw, kanapek, fety albo deski przekąsek. Pasta z oliwek Kalamata ma zwykle głębszy i bardziej wytrawny charakter, natomiast tapenada z zielonych oliwek może być świeższa i bardziej ziołowa.

Wystarczy niewielka ilość, ponieważ smak oliwek jest skoncentrowany.

Jeśli chcesz poznać różnice między pastami z czarnych i zielonych oliwek oraz więcej pomysłów na ich podanie, przeczytaj nasz poradnik o tapenadzie. Możesz też od razu zobaczyć wszystkie tapenady i pasty oliwkowe dostępne w Aleora.

Białe i czarne trufle różnią się gatunkiem, intensywnością aromatu, smakiem oraz sposobem wykorzystania.

Biała trufla, szczególnie Tuber magnatum Pico, słynie z bardzo intensywnego aromatu i zwykle stosuje się ją jako dodatek do gotowego dania.

Wśród czarnych trufli występuje kilka gatunków. Czarna trufla letnia Tuber aestivum, obecna także w produktach oferowanych przez Aleora, ma łagodniejszy charakter i dobrze łączy się z makaronem, risotto, jajkami, ziemniakami, mięsem i serami. 

Produkty truflowe najlepiej łączyć z prostymi potrawami, w których ich aromat może pozostać dobrze wyczuwalny.

Tartufata pasuje do makaronu, risotto, jajek, grzanek, ziemniaków, serów i sosów. Oliwę z truflą najlepiej dodawać w niewielkiej ilości do gotowego dania. Sól i przyprawy truflowe sprawdzą się przy jajkach, ziemniakach, makaronach, sosach i przekąskach.

W przypadku produktów truflowych zwykle lepiej zacząć od małej ilości i ewentualnie dodać więcej — ich aromat potrafi być bardzo intensywny.

Sposób przechowywania zależy od konkretnego produktu, dlatego zawsze sprawdź informację na etykiecie.

Wiele sosów, tartufat i innych wilgotnych produktów truflowych po otwarciu należy przechowywać w lodówce i zużyć w czasie wskazanym przez producenta. Suche przyprawy i sól truflowa mają inne wymagania.

Nie stosujemy jednej zasady dla wszystkich produktów — przy każdym produkcie w Aleora warto kierować się jego konkretną instrukcją przechowywania.

W sklepie Aleora możesz korzystać z dostępnych podczas składania zamówienia płatności elektronicznych, BLIK-a, kart płatniczych oraz innych aktualnie obsługiwanych metod. Możliwa jest także płatność przy odbiorze w wariantach, w których sklep ją udostępnia.

Aktualną listę metod zawsze zobaczysz w koszyku przed zatwierdzeniem zamówienia.

Jeżeli produkt dotarł uszkodzony, jest niezgodny z zamówieniem albo chcesz zgłosić inny problem, skontaktuj się z Aleora i podaj numer zamówienia oraz informacje potrzebne do rozpatrzenia zgłoszenia.

W przypadku prawa do odstąpienia od umowy obowiązują zasady wynikające z przepisów konsumenckich. Dla niektórych produktów, w tym określonych artykułów spożywczych, mogą obowiązywać ustawowe wyjątki, dlatego szczegółowe i aktualne zasady znajdują się na stronie Zwroty i reklamacje.